🌧️ වැසි අතර හැඟීම් – 02

වැසි බිංදු කවුළුවට වැදී, මන්ද සද්දයක් කරද්දි, සමාදි කාමරය තුළ තනිව හිඳගෙන හිතුනා—
“කාලය හැම දෙයක්ම මකනවා කියලා කිව්වට, හැඟීම් එහෙම නෙවෙයි.”

දුරකථනය කම්පනය වුණා.
නම දැක්කාම හදවත මඳක් අසහනයට පත් වුණා.

අකිල.

“තවමත් වැසිද?”
ඒ පණිවිඩය වචන කීපයක් වුණත්, ඒ අතර තිබුණේ නොකී දේවල්.

ඇය පිළිතුරු ලියා, නැවත මකා දැම්මා.
ආපහු ලියා, නැවත නතර වුණා.

අවසানে,
“ඔව්…” කියලා පමණක් යව.

රෑ වැසි හඬත් එක්ක, මතක එකින් එක ඇය වෙත ආවා.
අසන්නට නොහැකි දුරක, නමුත් හදවතට ලඟින්ම.

ඔහු හමුවුණේ නැතිව තිබුණත්,
ඒ රෑ—
ඔවුන් දෙදෙනාම එකම හැඟීමක් තුළ හිඳගෙන තිබුණා කියලා,
වැසි පමණක් දැනගෙන හිටියා.